Τι οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα
Οι υποχρεώσεις της Γερμανίας προς την Ελλάδα δεν είναι αόριστες ή συμβολικές. Είναι συγκεκριμένες, εκτελεστές, και η αποπληρωμή τους έχει καθυστερήσει επί οκτώ δεκαετίες:
- Αποπληρωμή Κατοχικών Δανείων — Δάνεια της Γερμανίας από την Κατοχική Ελλάδα, τα οποία είναι απαράγραπτα και έντοκα απαιτητά, βάσει διακρατικών συνθηκών.
- Πολεμικές Επανορθώσεις για την καταστροφή των υποδομών της Ελλάδας, όπως επιδικάστηκαν στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων το 1946.·
- Αποζημιώσεις στα θύματα εγκλημάτων πολέμου, και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας όπως κατονομάστηκαν στη Δίκη της Νυρεμβέργης.
- Επαναπατρισμός παρανόμως εξαχθεισών αρχαιοτήτων και κλεμμένων πολιτιστικών θησαυρών (βάσει ηθικών και νομικών αρχών).
Επαναλαμβανόμενες απαιτήσεις, επαναλαμβανόμενες αρνήσεις
Από το 1945 έως το 2019, η Ελλάδα έχει απαιτήσει επανειλημμένα αποπληρωμή μέσω διπλωματικών οδών. Η Γερμανία έχει απαντήσει με σιωπή ή με πλήρη άρνηση. Αυτή η άρνηση δεν είναι μόνο αδιανόητη, αλλά αποτελεί και παραβίαση της ηθικής, της δικαιοσύνης και του διεθνούς δικαίου.
Η Γερμανία, παρότι προκάλεσε δύο Παγκοσμίους πολέμους και ωφελήθηκε όσο καμιά άλλη χώρα στην μείωση του Εξωτερικού χρέους της, αρνείται να καταβάλει αυτά που οφείλει στην Ελλάδα. Με τη Συμφωνία του Λονδίνου 1953, οι Συμμαχικές χώρες (ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία) έδωσαν την ευκαιρία στην Γερμανία να διαγράψει ένα σημαντικό τμήμα από το Εξωτερικό χρέος της, και να ρυθμίσει το υπόλοιπο με πολύ ευνοϊκούς όρους: (α) Μείωση του προπολεμικού χρέους από 22,6 δισ. σε 7,5 δισ. μάρκα, και (β) Μείωση του μεταπολεμικού χρέους από 16,2 δισ. σε 7 δισ. μάρκα με την πρόβλεψη να εξοφληθούν σε 30 χρόνια και με την προϋπόθεση να έχει η Γερμανία πλεονάσματα.
Την διαγραφή του Ελληνικού χρέους κατά το «Γερμανικό πρότυπο» είχε προτείνει ο Γάλλος οικονομολόγος και συγγραφέας Τομά Πικετί το 2015, κληθείς να παραλάβει από το δήμαρχο του Αμβούργου και ηγετικό στέλεχος του SPD Όλαφ Σολτς (μετέπειτα Καγκελάριου) το Βραβείο Πολιτικού Βιβλίου που απονέμει το Ίδρυμα Friedrich Ebert. Την ίδια εποχή κορυφωνόταν η οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Ο Πικετί τότε δήλωσε ότι: «Η Γερμανία είδε τα χρέη της να διαγράφονται κατά ένα μεγάλο μέρος από τους Συμμάχους το 1953. Ήταν μια πολύ καλή λύση», διότι «η διαγραφή, επέτρεψε στις κυβερνήσεις της Βόννης (τότε) να ανοικοδομήσουν τη χώρα και να την ξανακάνουν παγκόσμια οικονομική δύναμη». «Γιατί να μην προκρίνουμε και σήμερα μια ανάλογη λύση για την Ελλάδα;» Αλλά η Γερμανία κώφευσε.
Όμως η Ελλάδα δεν θα είχε ανάγκη διαγραφής του χρέους της, αν η Γερμανία αποπλήρωνε τις οφειλές της που ήταν μεγαλύτερες από το Δημόσιο χρέος της Ελλάδας και αρκούσαν για την ολοσχερή εξόφλησή του.
Δύο οικονομολόγοι, βραβευμένοι με Νόμπελ, αποκάλυψαν την αδικία σχετικά με την πρόσφατη εφαρμογή Μνημονίων στην Ελλάδα:
Πολ Κρούγκμαν: «Οι γερμανικές απαιτήσεις για την Ελλάδα σήμερα είναι εκδικητικές. Ποιος θα εμπιστευτεί ξανά τις καλές προθέσεις της Γερμανίας;»
Τζόζεφ Στίγκλιτς: «Η Γερμανία τα έχει πάει τόσο καλά στο παιχνίδι της προπαγάνδας… αλλά τα γεγονότα αποδεικνύουν το αντίθετο. Οι Έλληνες έχουν συντριβεί για δεύτερη φορά μέσα σε έναν αιώνα από τη Γερμανία».
Ανεξάρτητες μελέτες, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του Ινστιτούτου Hale, επιβεβαιώνουν ότι Η Γερμανία συνεχίζει να πλουτίζει εις βάρος της Ελλάδας.
Η Αντίφαση
Η Ελλάδα πληρώνει συστηματικά τα οικονομικά της χρέη προς τη Γερμανία και την Ευρώπη.
Η Γερμανία αρνείται να πληρώσει τα χρέη της προς την Ελλάδα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πρόκειται για μια ηθική και πολιτική αντίφαση: η Ελλάδα τηρεί τις υποχρεώσεις της, η Γερμανία όχι.
Η θέση μας
Αυτή η αντίφαση δεν ευσταθεί. Η Γερμανία πρέπει να αντιμετωπίσει την ιστορία της, να αναλάβει την ευθύνη της, και να αποπληρώσει ό,τι οφείλει στην Ελλάδα. Μέχρι τότε, η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να αναστείλει την πληρωμή του χρέους της προς τη Γερμανία.
Ο αγώνας μας δεν είναι μόνο για την Ελλάδα. Είναι για την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας και της δικαιοσύνης στην Ευρώπη.
